رقابت ها و همراهی با جمع هاست .

کسی که معشوقش را محدود و در بند اسیر می خواهد

 طلایی را در اختیار دارد که در عیارش شک دارد .

"محک عشق همان دوام و بقای آن در تماس با تمام هستی و جریان زندگی است .."

اين چه شوري است باز در سر من ؟

باز از جان من چه مي خواهند ؟

برگ هاي سپيد دفتر من ؟

من به ويرانه هاي دل چون بوم

روزگاريست هاي و هوي دارم

شيوني دردناك و روح گداز

بر سر گور آرزو دارم

اين خطوط سياه سردرگم

دل من . روح من . روان من است

آنچه از عشق او رقم زده ام

شيره ي جان ناتوان من است

سوز آهم اثر نمي بخشد

دفتري را چرا سياه كنم ؟

شمع بالين مرگ خود باشم ؟

كاهش جان خود نگاه كنم ؟

بس كنم اين سياهكاري . بس !

گرچه دل ناله مي كند . بس نيست ! 

برگ هاي سپيد دفتر من

از شما رو سياه تر كس نيست ....

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

چند وقت است كه هر شب به تو مي انديشم

به تو آري به تو يعني به همان منظر دور

به همان سبز صميمي به همان باغ بلور

به همان سايه همان وهم همان تصويري

كه سراغش ز غزل هاي خودم مي گيري

به همان زل زدن از فاصله ي دور به هم

 يعني آن شيوه ي فهماندن منظور به هم

به تبسم به تكلم به دل آرايي تو

به صبوري به تماشا به شكيبايي تو

به نفس هاي تو در سايه ي سنگين سكوت

به سخن هاي تو با لهجه ي شيرين سكوت

شبحي چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم كسي ورد زبانم شده است

در من انگار كسي در پي ديدار من است

يك نفر مثل خودم عاشق ديدار من است

يك نفر ساده چنان ساده كه از سادگيش

مي توان يك شبه پي برد به دلدادگي اش

يك نفر سبز چنان سبز كه از سر سبزيش

مي توان پل زد از احساس خدا تا دل خويش

آه اي خواب گران سنگ سبكبار شده

بر سر روح من افتاده و آوار شده

در من انگار كسي در پي انكار من است

يك نفر مثل خودم عاشق ديدار من است

آه بي رنگ تر از آينه يك لحظه بايست

راستي اين شبح هر شبه تصوير تو نيست ؟

اگر اين شبح هر شبه تصوير تو نيست

پس چرا رنگ تو و آينه اين قدر يكيست

حتم دارم كه تويي آن شبح آينه پوش

عاشقي جرم قشنگيست به انكار مكوش

در پهنه ی دشت رهنوردی پیداست

وندر پی آن قافله گردی پیداست ! !

فریاد زدم دوباره دیداری هست ؟؟

در چشم ستاره اشک سردی پیداست ...

 و یک چکاوک در چمن زار آواز خواند ولی کودک نشنید..

 پس کودک فریاد زد : خدایا با من صحبت کن .

 و آذرخش در آسمان غرید ولی کودک متوجه نشد ..

کودک فریاد زد : خدایا یک معجزه به من نشان بده و یک زندگی متولد شد ...

 ولی کودک نفهمید ..

 کودک در ناامیدی گریه کرد و گفت : خدایا مرا لمس کن و بگذار تو را بشناسم .

پس خدا نزد کودک آمد و او را لمس کرد .

 ولی کودک بال های پروانه را شکست و در حالی که خدا را درک نکرده بود از آنجا دور شد ...

................

اگه تو جای این کودک بودی می فهمیدی که خدا داره باهات صحبت می کنه

چی کار می کردی؟؟؟

اصلا دنبال نشانه ها می گردی ؟؟؟؟

و با غیر آشنا گردی

چون غنچه ای نشکفته ای من

از آن دوری طاقت سوز می سوزم

و با خود در اندیشه

اگر روزی جدا گردد

و با غیر آشنا گردد

چو مرغ شب ز داغ هجرانش

تا سحر یک شب نمی پایم

ولی روزی رسید و ما

جدا گشتیم و من دیدم

                                                                                       نه او از دوری من مرد

نه من از غصه دق کردم .....

 با خبر باش که دنیای منی

شادیت شادی من

غم تو قصه ی من

با خبر باش که یادت نرود از دل من ....

برای سوگند عشق عزیزم ...

گل من قسم به عشقت نه شب و نه روز دارم

به دو گونه ی لطیفت به دو چشم اشک ریزم

                                                                        که به راه عاشقی ها زبللا نمی گریزم

به تو ای فرشته ی من گل من ستاره ی من

                                                                        که جدایی از تو باشد غم جاودانه ی من

چون تو در برم نباشی غم جاودان دارم

                                                                        تو بدان که با غم تو غم روزگار دارم

آخه تو شدی تمام رگ و پوست و هرچی هستی

آخه حس رفتن تو به من حس مرگ می ده

تو برو غمت  نباشه مرگ یه برگ رو کی دیده ؟

به جون هرچی ستاره ست می خوامت هرلحظه هربار

اما تو هستی و نیستی اینه راه و رسم اجبار

بی تو زندگی چه سخته قصه هام قصه ی درده

تک درخت سبز عشق هم بی تو بی روحه و زرده

شیطنت های نگاهت وقتی می شد آینه ی دق

بگو کی رسید به داد من بی قرار عاشق ؟

هرکی و هرکسی هستی رفتی تو عمق وجودم

دارم از عشقت می سوزم کاشکی عاشقت نبودم

چقدر دوست دارم به زمان نزديك بشم .

-        كدوم زمان ؟ چقدر دور ؟

زماني كه به اين دنيا پا گذاشتم . خيلي دور نيست .

يادمه تو بغل خدا بودم .

تو آغوش مهربونش داشت از اون دنيا باهام وداع مي كرد تا منو بفرسته تو

اين عالم خاكي .

چقدر خوش بوديم . يادش بخير.

-        چه ساعتي بود ؟

ساعت 20:35 دقيقه شب .

بعضي از فرشته ها داشتن خودشونو براي اذان آماده مي كردن و اسباب پذيرايي از نمازگزاران رو پهن مي كردن .

- كدوم روز از هفته بود ؟

دوشنبه بود. اگه اشتباه نكنم .

-        چه تاريخي ؟

19 .

در كدوم ماه سال ؟

مرداد . ( اسد )

آره ...خودشه . دوشنبه 19 مرداد ساعت 20:35 دقيقه شب .

من از يه عالم ديگه مسافر بودم و يه عالمه آدم زميني كه منتظر رسيدنم بودن ..

دوست دارم نزديك و نزديك تر بشم .آره ...

آدم اگه خودشو از گذشته خيلي دور ندونه براش بهتره ..

گذشته رو كمتر فراموش مي كنه .

-        چند سال پيش ؟؟

به سال شما مي شه هفده سال زميني . ولي اونجا خيلي بيشتر از اينها بودم .

-        كجا ؟؟

اي بابا ... دنياي قبلي رو ميگم ديگه ...

-        آهان .. خوب مثلا چقدر بيش تر ؟؟

نمي دونم . شايد از زمان خلقت آدم ...

-        يعني اون موقع تو هم بودي ؟؟

گفتم كه ...ديقا نمي دونم .

ولي فكر مي كنم منم بودم . درست يادم نمياد . آخه اونجا اصلا زمان مطرح نيست .

-        حالا تا كي مي خواي تو اين دنيا بموني ؟؟

نمي دونم . تا هروقت كه خدا بخواد .

هروقت دلش برام تنگ شه منو مي بره پيش خودش .

-        خودت چي ؟؟ دوست داري بري ؟؟

آره ... خيلي دوست دارم . ولي دوست دارم كامل بشم بعد برم .

آخه منم خيلي دلم براي خدا تنگ شد9 .

-        گفتي لحظه ي خداحافظي در آغوش خدا بودي ؟؟

آره .

-        خدا بهت چيزي نگفت ؟

چرا . آخرين لحظه تو گوشم گفت :

 (( برو عزيزم . ولي بدون من هميشه كنارت هستم و با توام .

خوب نگاهم كن تا فراموشم نكني . ))

تا امروز هم بودنش رو با خودم در لحظه لحظه ي زندگيم حس مي كنم ولي چهره ي مهربونش اصلا يادم نمياد .

خدا از ما زميني ها بهت چيزي نگفت ؟

نه..فقط وقتي داشتم براي اتومدن به اين دنيا گريه مي كردم گفت :

(( نگران نباش . يه فرشته ي مهربون تو اون عالم خاكي هست كه محافظ توست و ازت به خوبي نگهداري مي كنه . ))

-        ....... خوب ؟؟ اسمش رو نگفت ؟؟

چرا .... مادر ..

تولدم مبارك .....

خيلي دور نيست ..

فقط هفده سال زميني ...

واقعا خسته نباشید .

گل کاشتید .

به امید موفقیت های بعدی و افتخار آمیز شما .

برای همگی شما دوستای گلم آرزوی سلامتی و سعادت و سربلندی دارم .

همچنین خسته نباشید می گم به بقیه دوستانی که این مرحله سرنوشت ساز زندگی رو

پشت سر گذاشتن .

رتبه	زیرگروه ریاضی فنی	شهر	زیرگروه علوم تجربی	شهر	زیرگروه انسانی	شهر	زیرگروه هنر	شهر
1	سجاد فولادي	تهران	غزاله شجاع‌‏طلب	رشت	زهرا ساكياني	تهران	هليانه ملكي‌‏پور	تهران
2	مهرداد شوكت‌‏بخش	تهران	مهرداد لاري	اصفهان	ساناز يوسفي	مشهد	شكيبا فدايي	تهران
3	مژگان قاسمي	تهران	سيامك خاوندي	تبریز	محمدرضا افشاري	تهران	سنا بهنام	تهران
4	ژينو يوسفي	كرمانشاه	سارا اسلامي شهر	یزد	ميلاد اكبري	سنندج	زیرگروه زبان	شهر
5	فرزان فرنيا	تهران	نازنين برهمن	شیراز	حميدرضا اقدس	کرمان	فرهنگ دانش‌‏فرد	شیراز
6	آذرنگ گل‌‏محمدي	تبريز	مهدي يزدانيان	اصفهان	نجمه‌‏طاهري	تهران	آرش گبل	تهران
7	محمدمهدي كماني	تهران	پرستو ايران‌‏پرور	تهران	زهرا بي‌‏رشك	تهران	محمد انصارين	تبریز
8	حسن ابويساني	سبزوار	آرزو شفيعيون	اصفهان	عطيه عدناني	ساوه
9	اميرحسين تقوايي	ساري	مريم فربد	تهران	هانيه زراعت كار	تهران
10	ميرمهدي رهگشاي	تهران	سحر رباني	اصفهان	پريسا پورمحمد	تبریز

خدا رو می خوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدا رو می خوام نه واسه مشکل و حل غصه هام

خدا رو دوست دارم نه واسه ی جهنم و بهشت

خدا رو دوست دارم ولی نه واسه ی زیبا و زشت

خدا رو می خوام نه واسه خودم که باشم یا برم

خدا رو می خوام نه واسه روزای تلخ آخرم

خدا رو می خوام نه واسه سکه و سکوی و مقام

خدا رو می خوام که فقط تو رو نگه داره برام

خدا رو دوست دارم واسه اینکه تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن و یادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقارو خیلی دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشق و تنها نمی زاره

خدا رو دوست دارم واسه اینکه تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن و یادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقارو خیلی دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشق و تنها نمی زاره

خدا رو دوست دارم واسه اینکه حواسش با منه

خدا رو دوست دارم آخه همیشه لبخند می زنه

خدا رو دوست دارم واسه اینکه من و تو با همیم

خدا رو دوست دارم که می دونه ما عاشق همیم

روزی روزگاری پسرک فقیری زندگی می کرد که برای گذران زندگی و تامین مخارج تحصیلش

دستفروشی می کرد.ز این خانه به آن خانه می رفت تا شاید بتواند پولی بدست آورد.

روزی متوجه شد که تنها یک سکه 10 سنتی برایش باقیمانده است و این درحالی بود که

شدیداً احساس گرسنگی می کرد.تصمیم گرفت از خانه ای مقداری غذا تقاضا کند.

بطور اتفاقی درب خانه ای را زد.دختر جوان و زیبائی در را باز کرد.

پسرک با دیدن چهره زیبای دختر دستپاچه شد و بجای غذا ، فقط یک لیوان آب درخواست کرد.
 

دختر که متوجه گرسنگی شدید پسرک شده بود بجای آب برایش یک لیوان بزرگ شیر

آورد.پسر با تمانینه و آهستگی شیر را سر کشید و گفت : «چقدر باید به شما بپردازم؟ » .

دختر پاسخ داد: « چیزی نباید بپردازی.مادر به ما آموخته که نیکی ما به ازائی ندارد.»

پسرک گفت: « پس من از صمیم قلب از شما سپاسگذاری می کنم»سالها بعد دختر جوان به

شدت بیمار شد. پزشکان محلی از درمان بیماری او اظهار عجز نمودند و او را برای ادامه

معالجات به شهر فرستادند تا در بیمارستانی مجهز ، متخصصین نسبت به درمان او اقدام کنند.

دکتر هوارد کلی ، جهت بررسی وضعیت بیمار و ارائه مشاوره فراخوانده شد.

هنگامیکه متوجه شد بیمارش از چه شهری به آنجا آمده برق عجیبی در چشمانش درخشید.

بلافاصله بلند شد و بسرعت بطرف اطاق بیمار حرکت کرد.

لباس پزشکی اش را بر تن کرد و برای دیدن مریضش وارد اطاق شد.در اولین نگاه اورا

شناخت.سپس به اطاق مشاوره باز گشت تا هر چه زود تر برای نجات جان بیمارش اقدام کند.

از آن روز به بعد زن را مورد توجهات خاص خود قرار داد و سر انجام پس از یک تلاش طولانی

علیه بیماری ، پیروزی ازآن دکتر کلی گردید.آخرین روز بستری شدن زن در بیمارستان بود.به

درخواست دکتر هزینه درمان زن جهت تائید نزد او برده شد.

گوشه صورتحساب چیزی نوشت.آنرا درون پکتی گذاشت و برای زن ارسال نمود.

زن از باز کردن پکت و دیدن مبلغ صورتحساب واهمه داشت.مطمئن بود که باید تمام عمر را

بدهکار باشد.سرانجام تصمیم گرفت و پکت را باز کرد.چیزی توجه اش را جلب کرد.چند کلمه

ای روی قبض نوشته شده بود.آهسته انرا خواند:

                         «بهای این صورتحساب قبلاً با یک لیوان شیر پرداخت شده است»

روزي شخصي در حال نماز خواندن در راهي بود و مجنون بدون اين که متوجه شود از

بين او و مهرش عبور کرد مرد نمازش را قطع کرد و داد زد هي چرا بين من و خدايم

فاصله انداختي مجنون به خود آمد و گفت من که عاشق ليلي هستم تورا نديدم تو که عاشق

خداي ليلي هستي چگونه مرا ديدي....

منبع : http://biaaaaa2-2008.blogfa.com/

یعنی یه جورایی همه ی خونواده ها یا این پدیده درگیرن .

استرس .آرامش . ترس . فراموشی . انگیزه . پشتکار . درس . تلاش . رویا . نگرانی .

آینده. اضطراب . دانشگاه . امید .  دلهره .  تحصیل . زندگی و ...

اینها از معدود واژه هایی است که این روزها عموما کنکوری های عزیز باهاشون سر و کار

دارن که بکار بردن اینها یا بهشون شور و امید میده و یا ................

ولی این افراد دو دسته اند .

دسته اول اونایی که از واژه های امید بخش و طلایی و مثبت استفاده می کنن .

دسته دوم هم کسانی که متاسفانه کلمات نا امید کننده و منفی رو به کار می برن .

و اگر میزان تاثیر به کارگیری این واژگان رو در موفقیتشون بدونن قطعا از گروه اول خواهند

بود .

هر چند خودم هنوز به این مرحله از زندگی نرسیدم ولی یه جورایی درک می کنم.

چون می دونم که روز به روز دارم بهش نزدیک تر می شم .

امروز صبح هم زمان شروع آزمون سراسری گروه ریاضی (( ۸ صبح )) از خواب بیدار شدم و

برای موفقیت همگی این بچه ها دعا کردم و براشون نماز خوندم .

 موفقیت در کنکور و دانشگاه عالیه و بی نهایت خوبه ....

اما در نهایت همه شون باید بدونند که کنکور و دانشگاه آخرش نیست . و خیلی راه های دیگه

برای رسیدن به موفقیت وجود داره .

و به قول عزیزی :

کوتاه ترین راه برای تسکین کنکوری ها دیدن افراد موفق و خوشبختی است

که حتی از جلوی دانشگاه هم رد نشده اند  .

یادمون باشه اگر در کنکور سراسری و آزاد شکست خوردیم جای جبران هست اما اگر خدایی

 نکرده از کنکور خدا رد بشیم دیگه هیچ جای برگشتی نیست .
 

آرزوی موفقیت برای همه ی شرکت کنندگان در کنکور را دارم

عزیزم بزرگترین آرزوت چیه ؟؟

 اون روز گفتم دوست دارم اون ستاره که از همه پر نور تره مال من باشه .

دوست دارم بگیرم بزارم روبروم و تا می تونم نگاهش کنم .

مادرم هم در جواب من لبخند نمکینی زد و سر کوچکم رو با دستای پر

محبتش نوازش کرد .

کمی که بزرگتر شدم مادرم باز هم آن سوال رو ازم پرسید .

این بار گفتم دوست دارم ماه رو داشته باشم . می خوام مال من باشه تا تو

نورش غرق بشم.

بزرگتر و بزرگتر شدم . و باز هم مادر سوالش را تکرار کرد :

این دفعه گفتم : می خوام تمام گل های دنیا رو داشته باشم تا همه ی

زیبایی ها برای من باشد.

و باز مادرم لبخند زد .

اما روزی که مادرم چشمان زیبایش را برای همیشه به روی دنیا بست .... و

احساس کردم همه ی وجودم را در میان خروارها خاک قرار دادند .. 

اون موقع بود که تنها یک سوال از خودم پرسیدم :

بزرگترین آرزوی من چیه ؟؟؟

اون وقت بود که بزرگترین آرزوم تنها داشتن مادرم بود .

اون موقع آرزو کردم که فقط یک لحظه ی دیگه مادرم رو داشته باشم تا به

چشمان همچون ستاره اش و صورت ماهش نگاه کنم و زیبایی درونش را

 که به زیبایی همه ی گل های جهان فزونی داشت درک کنم.

چه حیف ..

روزگاری آرزوی امروزم را در کنار خویش داشتم و نمی دانستم که روزی به

بزرگترین آرزوی محال تبدیل می شود .

این هم یه عکس زیبا که من عاشقش هستم .

این عکس رو قبلا در یکی از پست ها گذاشته بودم .

ولی حالا به خاطر عزیزی در صفحه اصلی می زارمش .